ยุนซอโฮ ทายาทชายเพียงคนเดียวรุ่นที่ 4 ของตระกูลยุน ผู้ใช้ชีวิตแบบ “เหนือฟ้ายังมีข้าเหนือกว่า” หลงตัวเองสุดๆ จนสุดท้ายก็ถูกเนรเทศไปโรงเรียนชนบท
ที่นั่น เขาได้พบกับ “อีโบดึม” คนที่มีหน้าตานุ่มนิ่มและคอยวนเวียนอยู่รอบตัวเขาราวกับสตอล์กเกอร์
เพื่อจะสลัดรุ่นพี่จอมจุ้นอย่างโบดึมให้หลุดไป ยุนซอโฮจึงไม่ลังเลที่จะพูดจาร้ายๆ และทำตัวเย็นชาใส่
“ถ้าผมถ่ายเซลฟี่ให้รูปนึง จะรับแล้วเลิกตามผมได้ไหม?”
“เอาแบบติดหน้าด้วยเหรอ? ไม่จำเป็นนะ…”
เฮอะ ต่อให้ทำเป็นไม่สนใจยังไง ก็ปิดบังไม่ได้หรอกว่าต้องการอะไร สีหน้าแบบนั้นน่ะ
แต่ทำไมกันนะ ยิ่งเวลาผ่านไป โบดึมกลับโผล่มาในความฝันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ
แล้วถ้าไม่ได้เห็นหน้าเหม่อๆ แบบนั้นก็เหมือนจะเป็นบ้าเอาให้ได้
สุดท้าย หลังจากคิดอยู่พักใหญ่ เขาก็ตัดสินใจให้โอกาสโบดึมสารภาพความรู้สึก
“มาเป็นนายแบบให้การแข่งขันสปอร์ตนวดของฉันหน่อยสิ”
“ผมไม่ได้คิดจะคบกับใครทั้งนั้น… เดี๋ยว รุ่นพี่กำลังล้อผมเล่นอยู่เหรอ??”
หรือว่ายัยสตอล์กเกอร์กระจอกนี่ ที่ผ่านมา… ต้องการแค่ “ร่างกาย” ของฉันมาตลอดงั้นเหรอ?!